กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 29 สวี่ซิงลูบขน: ฉันไม่อยากให้นายรอนานเกินไป
รอจนพวกตัวปัญหาสองคนนั้นออกไปแล้ว อวี๋เยี่ยนถึงค่อยเข็นสวี่ซิงกลับมาที่ที่นั่ง
ก่อนที่อาจารย์หลิวจะเริ่มสอน เขาถามเธอเสียงเบา “สวี่ซิง เธอไม่เป็นไรใช่ไหม”
สวี่ซิงยิ้มแล้วส่ายหน้าให้เขา พลางชี้ไปที่ข้อสอบเคมีของเขา
อวี๋เยี่ยนเข้าใจว่าเธอกำลังขอยืมข้อสอบเคมีจากเขา แต่เขากลับวางใจในตัวเธอไม่ได้เลยจริง ๆ มองมุมไหนเธอก็ไม่ใช่ท่าทางของคนที่ไม่มีอะไรเลยสักนิด
เขาเม้มริมฝีปาก “สวี่ซิง...”
สวี่ซิงเงยหน้าขึ้น ดวงตากวางกระจ่างใส มองไม่เห็นความคับแค้นใจหรือหวาดกลัว เพียงแต่มองเขาด้วยความไม่ค่อยเข้าใจเท่าใดนัก
เมื่อถูกดวงตาคู่นี้จ้องมอง คำพูดที่อวี๋เยี่ยนอยากจะเอ่ยก็จุกแน่นอยู่ที่ลำคอทั้งหมด
สวี่ซิงเขียนลงบนสมุด [ฉันไม่เป็นไรจริง ๆ เข้าเรียนเถอะ]
อวี๋เยี่ยนจึงได้แต่ถอนหายใจ ตอบ “อืม” เสียงแผ่วคำหนึ่ง