เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 18 เด็กผู้ชายที่ตามจีบเธออย่างน้อยต้องเต็มห้าสนามบาสเกตบอล
เวินสวินโทรศัพท์หาหยางผิงผิงที่อยู่ไกลถึงตานหลี่ อธิบายเหตุผลที่ยังกลับไปไม่ได้ชั่วคราวให้เธอฟัง และเอ่ยขอโทษหยางผิงผิงด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแผ่วเบา
ตกลงกันไว้เป็นมั่นเหมาะว่าจะปกป้องสวี่ซิงให้ดี จะพากลับไปแบบครบสามสิบสอง นึกไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเพราะความสะเพร่าของตัวเอง
ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะมีเสียงหญิงชราร้องไห้ด่าทอแว่วมา แทบอยากจะเลาะกระดูกถลกหนังสวี่จื้อชูเสียให้ได้ แต่พอด่าเสร็จก็กลับมาปลอบโยนเวินสวิน
ความใจกว้างของหยางผิงผิงยิ่งทำให้เวินสวินทรมานใจ ดวงอาทิตย์ในฤดูร้อนเดิมทีก็แผดเผาจนยากจะทนทานอยู่แล้ว เวลานี้เขารู้สึกเหมือนถูกคนจับย่างบนเตาหลอม ผิวหนังทั่วร่างแตกปริแสบร้อน
เขายอมให้หยางผิงผิงด่าเขาสักสองสามคำเหมือนอย่างที่ด่าสวี่จื้อชูยังจะดีเสียกว่า