ตอนที่ 14 เขาปลอบเธอ เด็กดี ไม่เป็นไรแล้ว

ตอนที่ 14 เขาปลอบเธอ เด็กดี ไม่เป็นไรแล้ว

เวินสวินถูกคำพูดของเถ้าแก่เนี้ยยั่วเข้า ถึงได้หันกลับมามองสวี่ซิงแวบหนึ่ง

สายตาของเขาเหมือนกับน้ำแข็งพันปีที่ไม่เคยละลายบนภูเขาคุนหลุน เย็นยะเยือกจนไม่มีไออุ่นแม้แต่น้อย ไฝเม็ดเล็กบนเปลือกตาขวาก็เปล่งประกายเย็นเยียบเช่นกัน

สวี่ซิงถูกเขามองจนตัวสั่นสะท้านขึ้นมาเล็กน้อย ฝ่ามือยันพื้นไว้ สีหน้ายิ่งซีดเผือดลงเรื่อย ๆ

เวินสวินปล่อยคอเสื้อของบอดี้การ์ด ลุกขึ้นยืน แล้วก้าวเท้ายาว ๆ เดินมาข้างกายเธอ

คงเป็นเพราะถูกกลิ่นอายที่ดุร้ายเย็นเยียบของเขาทำให้ตกใจกลัว สวี่ซิงจึงขยับถอยหลังไปนิดหนึ่งตามสัญชาตญาณ

ท่าทางหวาดกลัวของเธอไม่อาจรอดพ้นสายตาของเวินสวินไปได้ ฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาชะงักไปหนึ่งวินาที แววตาของเวินสวินหม่นลงเล็กน้อย แต่ก็ยังคงเดินมาหยุดข้างกายเธอแล้วย่อตัวลง

“เจ็บตรงไหน” น้ำเสียงของเขายังคงเย็นชาอย่างยิ่ง ปะปนไปด้วยกลิ่นอายดุร้ายดูดเลือด สวี่ซิงตกใจกลัวจนลืมตอบ