กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 12 เวินสวินเพียงรู้สึกเหมือนหัวใจถูกอะไรบางอย่างทิ่มแทง เจ็บแปลบขึ้นมา
สวี่ซิง “……”
สวี่ซิงชะงักไปหนึ่งวินาที ก่อนจะเตะเข้าที่หน้าแข้งของเขาอย่างแรง ดึงมือตัวเองกลับมาจากมือเขา ปาดน้ำตาจนแห้งแล้วหันหลังเดินหนีไปทันที
ไอ้สารเลวคนนี้ เธอเกลียดเขาจะตายอยู่แล้ว!
เวินสวินยืนอยู่ที่เดิม เกาหัวเกรียนของตัวเอง รู้สึกกลัดกลุ้มใจเป็นอย่างยิ่ง
จะปลอบ ก็ปลอบไม่เป็น
จะด่า ก็ตัดใจด่าไม่ลง
คิดไปคิดมา ก็ทำได้แค่ขู่ให้กลัวเท่านั้น
ตอนนี้ไม่ชี้ไปทางถนนใหญ่แล้ว แต่คนกลับวิ่งหนีไปแล้ว
เขามองแผ่นหลังเล็ก ๆ อันดื้อรั้นข้างหน้า พลางคิดในใจ เด็กสาวสมัยนี้ช่างบอบบางเอาแต่ใจจริง ๆ บ่นพึมพำเสร็จ ก็ยังคงก้าวขายาว ๆ เดินตามไปอย่างเอื่อยเฉื่อย