ตอนที่ 178 ผมช่วยภรรยาเป็นเรื่องธรรมดา

ตอนที่ 178 ผมช่วยภรรยาเป็นเรื่องธรรมดา

"ผู้ ผู้กองกู้?!"

คนที่ยืนอยู่หน้าประตูสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ขากางเกงเปรอะคราบโคลนเป็นวง สภาพดูผ่านการเดินทางมาอย่างเร่งรีบ เขาจอดจักรยานพิงไว้กับกำแพงด้านนอกแล้วก้าวเข้ามาในร้าน สายตากวาดมองไหซอสบนชั้นวางรอบหนึ่ง ก่อนจะเลื่อนมาหยุดที่ใบหน้าของเถ้าแก่ไช่

"เถ้าแก่ไช่ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"

เถ้าแก่ไช่รีบเดินอ้อมออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ สีหน้าอมทุกข์เมื่อครู่พลันมลายหายไป สิ้นเชิง แทนที่ด้วยความประหลาดใจระคนยินดี "ผู้กองกู้! ลมอะไรหอบคุณมาที่นี่ได้ครับเนี่ย คราวก่อนเรื่องนั้นผมยังไม่ได้ขอบคุณคุณอย่างเป็นทางการเลย เชิญนั่งก่อนครับ เชิญนั่ง..."

ทว่าพูดยังไม่ทันจบประโยค เขาก็สังเกตเห็นว่ากู้ชิงเย่ว์เดินตรงเข้าไปยืนข้างม่านซุ่ยอย่างเป็นธรรมชาติ

ไม่มีระยะห่างของคนแปลกหน้าแม้แต่น้อย

กู้ชิงเย่ว์ยืนอยู่ห่างจากเก้าอี้ของม่านซุ่ยเพียงครึ่งก้าว หากมองจากมุมที่เถ้าแก่ไช่ยืนอยู่ จะเห็นว่าม่านซุ่ยแหงนหน้าขึ้นเล็กน้อย ขณะที่กู้ชิงเย่ว์ก็หลุบสายตาลงมองเธอ ทั้งสองดูเข้ากันอย่างเหมาะเจาะราวกับภาพวาดของคู่สามีภรรยา

เถ้าแก่ไช่อ้าปากค้างจนลืมหุบ