ตอนที่ 149 สามใบเถาประชันบทบาท

ตอนที่ 149 สามใบเถาประชันบทบาท

ม่านกู่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูรั้ว มือสองข้างกำแน่นเป็นหมัด แล้วคลายออก จากนั้นก็กำแน่นอีกครั้ง

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของม่านซุ่ยครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบเบือนหนีไป หยุดลงที่กระดูกหมูป่าที่เที่ยต้านกำลังแทะค้างอยู่ครึ่งท่อน

เที่ยต้านแหงนหน้ามองเขา มุมปากยังมีเศษเนื้อติดอยู่ ในแววตาไม่มีความประสงค์ร้าย มีเพียงความใคร่รู้ตามประสาเด็กที่มองตรงๆ เท่านั้น

ตั้งแต่เล็กจนโต เขาได้ยินคำว่า 'ม่านกู่เป็นลูกชาย ม่านกู่ต้องสืบสกุล ม่านกู่ต้องเป็นเสาหลักค้ำชูวงศ์ตระกูลม่าน' ซ้ำไปซ้ำมานับครั้งไม่ถ้วน เขาหลงคิดว่านี่คือสัจธรรมที่ถูกต้องตามกฎเกณฑ์ฟ้าดิน