ตอนที่ 145 หมูป่า : ชาตินี้ข้าไม่เคยโดนกระรอกรุมตีมาก่อนเลย

ตอนที่ 145 หมูป่า : ชาตินี้ข้าไม่เคยโดนกระรอกรุมตีมาก่อนเลย

ฟ้ายังไม่ทันสาง กู้ชิงเย่ว์ก็ตื่นขึ้นมาแล้ว

เขาไม่ได้จุดตะเกียง อาศัยความมืดแต่งตัวอย่างคล่องแคล่ว เสียบมีดเหน็บที่ลับคมไว้ตั้งแต่เมื่อคืนเข้าในฝักหนังตรงเอว

การเคลื่อนไหวแผ่วเบายิ่ง ทว่าม่านซุ่ยก็ยังคงตื่นขึ้นมาจนได้

หล่อนไม่ได้ส่งเสียง นอนมองดูเขาจัดเตรียมอุปกรณ์และตรวจเช็กเงื่อนเชือกอยู่ในความมืดเงียบๆ

"นอนต่ออีกหน่อยเถอะครับ"

เขาไม่ได้หันกลับมา ทว่ารู้ดีว่าหล่อนตื่นแล้ว

"ไม่นอนแล้วค่ะ" ม่านซุ่ยพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง รวบผมยาวมัดไว้ด้านหลังอย่างทะมัดทะแมง "ฉันจะไปทำมื้อเช้า ก่อนขึ้นเขาต้องให้ทุกคนกินให้อิ่มท้องค่ะ"

แสงไฟในครัวสว่างวาบขึ้น

ม่านซุ่ยนวดแป้ง รีดแป้ง ทอดแผ่นแป้ง การเคลื่อนไหวรวดเร็วกว่าปกติถึงเท่าตัว