ตอนที่ 144 ปิดล้อมล่าสัตว์

ตอนที่ 144 ปิดล้อมล่าสัตว์

"พี่ต้าโหย่วพูดถูกแล้ว"

จ้าวเหล่าซื่อเอาหมวกฟางสวมกลับเข้าที่ศีรษะ นั่งยองๆ ใช้นิ้วชี้ไปที่รอยเท้า "ดูตรงนี้สิ พอมันเดินมาถึงตำแหน่งนี้มันหยุดชะงักไปนิดหนึ่ง รอยเท้าจมลึกกว่าข้างหน้า แสดงว่ามันกำลังลังเล บ่งบอกว่ามันรู้ว่าตรงนี้มีอันตราย แต่มันก็ยังดึงดันจะมา เพราะอาหารข้างในมันดึงดูดใจ สัตว์พรรค์นี้พอมันปักใจว่าจะเดินไปทางไหนแล้ว ขวางไม่อยู่หรอก"

ม่านซุ่ยย่อตัวลงมองดูรอยเท้าเหล่านั้น สมองแล่นความคิดอย่างรวดเร็ว

หมูป่าที่รู้จักลังเล อันตรายยิ่งกว่าหมูป่าที่เอาแต่วิ่งชนสุ่มสี่สุ่มห้าเสียอีก

มันรู้จักสังเกต รู้จักประเมินสถานการณ์ และรู้จักสบโอกาส

คราวหน้าที่มันกลับมา คงไม่ใช่แค่ขุดคุ้ยดินสองสามทีแล้วยอมล่าถอยไปง่ายๆ แน่

หล่อนลุกขึ้นยืน ลดเสียงลงต่ำ "คืนนี้อย่าเพิ่งขยับ คืนพรุ่งนี้ค่อยลงมือ ลุงต้าโหย่ว พี่สี่ คืนนี้พวกพี่เตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม มีดเหน็บ คบเพลิง กับดักเหล็ก เชือก ตรวจเช็กทุกอย่างให้ดี เรื่องนี้อย่าเพิ่งเอะอะป่าวประกาศไป ที่บ้านคนแก่กับเด็กเยอะ ถ้ารู้เรื่องเข้าเดี๋ยวจะพากันนอนไม่หลับ"

เฉินต้าโหย่วกับจ้าวเหล่าซื่อสบตากัน แล้วพยักหน้ารับคำ