ตอนที่ 108 เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง

ตอนที่ 108 เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง

ม่านซุ่ยยืดตัวขึ้น โบกมือเรียกทุกคนด้านหลัง "ไปกันเถอะ เดินไปทางทิศใต้กันหน่อย"

หวังชุ่ยเจวียนกำลังยัดสตรอว์เบอร์รีป่าเข้าปาก เคี้ยวตุ้ยๆ พลางเอ่ยถามอู้อี้ "พี่สะใภ้ใหญ่ เมื่อกี้พี่คุยกับใครน่ะ"

"คุยกับนกน่ะ" ม่านซุ่ยตอบ

หวังชุ่ยเจวียนหัวเราะร่า นึกว่าม่านซุ่ยพูดเล่น จึงถือตะกร้าเดินตามไป

เสี่ยวหยากลับเหลือบมองม่านซุ่ยแวบหนึ่ง แล้วแหงนมองนกคุกคูบนฟ้า กะพริบตาปริบๆ ไม่ได้พูดอะไร

นกคุกคูบินไม่เร็วนัก บินไปได้ระยะหนึ่งก็หยุดเกาะกิ่งไม้รอพวกหล่อน ม่านซุ่ยพาทุกคนเดินตามหลัง ข้ามเนินเตี้ยๆ และลัดเลาะผ่านดงต้นป็อปลาร์

มันบินโฉบลงไปจิกพงหญ้าใต้เนินลาดเอียงไม่หยุด "อยู่นี่! ตรงนี้มีเยอะมากเลย!"

ม่านซุ่ยเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ในดงหญ้าและกองใบไม้ผุ มีดอกเห็ดผุดขึ้นมาประปราย

หมวกเห็ดเป็นทรงกรวยคว่ำ ผิวขรุขระเป็นหลุมคล้ายรังผึ้ง สีน้ำตาลอ่อนอมเทาปนขาว ก้านเห็ดขาวสะอาด