ตอนที่ 83 บางทีชาติก่อนฉันอาจจะเคยเห็นมาแล้วก็ได้

ตอนที่ 83 บางทีชาติก่อนฉันอาจจะเคยเห็นมาแล้วก็ได้

"ค่ะ"

เขาเข็นรถจักรยานเดินไปข้างหน้าสองก้าว แล้วหยุดชะงัก หันกลับมามองเธออีกรอบ แววตาคู่นั้นดูเหมือนยังมีคำพูดที่พูดไม่จบ และไม่รู้ว่าจะเปิดปากอย่างไร

"ม่านซุ่ยครับ"

"มีอะไรอีกเหรอคะ? วันนี้คุณเรียกชื่อฉันบ่อยจนแทบจะแซงหน้าเจ้าลายที่ร้องเรียกฉันแล้วนะคะ"

"วันนี้ในตรอกนั่นน่ะครับ" เขาเว้นจังหวะ มือบีบแฮนด์รถจักรยานแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด "ตอนที่ผมเอามือปิดตาคุณ ทำไมคุณถึงไม่หลบเหรอครับ?"

ม่านซุ่ยยืนกอดอก เอียงคอมองเขา มุมปากค่อยๆ โค้งขึ้นช้าๆ โค้งมนดั่งพระจันทร์เสี้ยว