ตอนที่ 82 เธอมุ่งหน้าถางทางชีวิต

ตอนที่ 82 เธอมุ่งหน้าถางทางชีวิต

"ชำระแล้ว หนึ่งหยวนห้าสิบเฟิน"

ม่านซุ่ยจ้องมองบันทึกในหน้าของหวังชุ่ยเจวียนอยู่นานหลายวินาที จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้น กวาดสายตามองไปรอบห้องฝั่งตะวันออกหนึ่งรอบ

ตำแหน่งลิ้นชักขยับเลื่อนไปไม่ถึงครึ่งนิ้ว ส่วนสิ่งของอื่นๆ ไม่มีร่องรอยการแตะต้องเลยสักชิ้น

เธอมองดูลายมือตัวเลขหนึ่งที่เขียนอย่างโย้เย้ ด้านบนยังมีร่องรอยการถูด้วยยางลบหลงเหลืออยู่ เธอปิดสมุดบัญชีลง พิงแผ่นหลังกับตู้คัง มุมปากค่อยๆ โค้งขึ้นช้าๆ

ลายมือที่แอบปลอมแปลงนี้ช่างไม่ใส่ใจเอาเสียเลย แม้แต่ลายมือดินสอสมัยเธอเรียนชั้นประถมยังดูเป็นระเบียบเรียบร้อยกว่านี้เยอะ

ยิ่งไปกว่านั้น ยอดเงินที่หวังชุ่ยเจวียนนำมาคืนเมื่อเดือนก่อนคือสามหยวนห้าสิบเฟิน ตัวเลขนี้จำฝังแน่นอยู่ในสมองของม่านซุ่ยอย่างแม่นยำ ไม่จำเป็นต้องเปิดสมุดบัญชีดูก็จำได้

เธอผลักประตูเดินออกไปในลานบ้าน เจ้าลายกำลังหมอบคุดคู้อยู่หน้าเล้าไก่ พอเห็นเธอเดินออกมาก็รีบกระพือปีกวิ่งถลาเข้ามาหา หงอนไก่สั่นไหวไปมา