ตอนที่ 36 หมูป่าเดินก้นร่องเขา กระต่ายเดินสันเขา

ตอนที่ 36 หมูป่าเดินก้นร่องเขา กระต่ายเดินสันเขา

ตอนกินข้าวเย็น หลิวคุ่ยฟางมีท่าทีอึกอักอยู่นานสองนาน หญิงชราเก็บเรื่องไว้ในใจจนทนไม่ไหว พอกินข้าวเสร็จจึงดึงตัวม่านซุ่ยเข้าไปในห้องฝั่งตะวันออก

"ซุ่ยเอ๋อร์เอ๊ย หลายวันมานี้เธอไปทำอะไรในตำบลบ้างเหรอ? คนในหมู่บ้านเขาพูดกันว่าเธอวิ่งออกไปข้างนอกทุกวัน เป็นสะใภ้สาวรุ่น..."

นางพูดไม่จบ ทว่าม่านซุ่ยเข้าใจความหมายดี

เธอสบตาหลิวคุ่ยฟาง "แม่คะ ฉันไปเดินตลาดนัดขายซอสในตำบล แม่ก็รู้นี่คะ ฉันยังแวะไปทำใบอนุญาตที่ที่ว่าการพาณิชย์มาด้วย ไม่อย่างนั้นวันข้างหน้าถ้าทำการค้าใหญ่ขึ้นจะโดนตรวจสอบเอาได้ ถ้าแม่ไม่สบายใจ ฉันจะเอาใบอนุญาตมาให้แม่ดูนะคะ"

เธอหมุนตัวไปหยิบใบอนุญาตออกมา กระดาษที่มีตราประทับสีแดงวางลงบนขอบเตียงเตา หลิวคุ่ยฟางหยิบขึ้นมาพลิกดูไปมา นางอ่านหนังสือไม่ออก แต่ตราประทับสีแดงนั้นเป็นของจริง กระดาษแผ่นนั้นดูน่าเชื่อถือ ความกังวลบนใบหน้าจึงสลายไปเกินครึ่ง

"อีกอย่าง คำนินทาพวกนั้นแพร่งพรายมาจากไหน แม่พอนึกออกไหมคะ?"

หลิวคุ่ยฟางอึ้งไป "เธอหมายถึง..."

"ป้าจางค่ะ" ม่านซุ่ยเก็บใบอนุญาต "ป้าจางทำไมถึงไม่ถูกกับฉัน หลี่หมิงเอ๋อแวะไปบ้านป้าจางมากี่รอบ แม่รู้บ้างไหมคะ?"

หลิวคุ่ยฟางนิ่งเงียบไป