ตอนที่ 30 ดึกดื่นป่านนี้มายืนสควอทตรงนี้เหรอ

ตอนที่ 30 ดึกดื่นป่านนี้มายืนสควอทตรงนี้เหรอ

ม่านซุ่ยคว้าเสื้อนวมมาสวม คลำทางลงจากเตียงเตาในความมืด คว้าไม้เขี่ยไฟหลังประตูติดมือมาด้วย เสี่ยวหยายังคงนอนหลับสบายแผ่หลาอยู่บนเตียงเตา เธอผลักประตูห้องฝั่งตะวันออกเปิดออกอย่างเงียบเชียบ

ด้านนอกมีเสียงฝีเท้า แผ่วเบามาก เหยียบลงบนหิมะดังกรอบแกรบ ก้าวไปสองก้าวก็หยุดทีหนึ่ง คล้ายกลัวว่าจะมีใครได้ยินและกลัวจะสะดุดล้ม

มือของม่านซุ่ยเพิ่งจะแตะโดนกลอนประตู ด้านนอกก็มีเสียงกระซิบที่กดต่ำจนแทบไม่ได้ยินดังแว่วเข้ามา

"หมิงเอ๋อ? หมิงเอ๋อเธอหลับหรือยัง?"

หลี่หมิงเอ๋อเหรอ?

ดึกดื่นป่านนี้มาหาหลี่หมิงเอ๋อ ซ้ำยังไม่ใช้ประตูหน้า คนที่มาคงเป็นคนจากบ้านเดิมของหล่อนอย่างแน่นอน ม่านซุ่ยถอยหลังไปหนึ่งก้าว เอี้ยวตัวยืนหลบอยู่หลังบานประตู มองลอดผ่านรอยแยกของประตูออกไป