ตอนที่ 19 อาหารมื้อนี้เพิ่งจะเริ่มต้น

ตอนที่ 19 อาหารมื้อนี้เพิ่งจะเริ่มต้น

เตาไฟในห้องลุกโชนให้ความอบอุ่น ทว่ารอยยิ้มบนหน้าของม่านหลีกลับค่อยๆ เย็นเยียบลงทีละน้อย

ม่านกู่นั่งก้มหน้าแทะเมล็ดแตง แทะจนดังกรอบแกรบ แกล้งทำเป็นหูหนวก เปลือกเมล็ดแตงร่วงหล่นจากมุมปาก ตกลงบนกางเกง เขาก็ไม่ปัดออก

มือของซุนเจี้ยนเยี่ยที่ถือชามชาชะงักค้างอยู่กลางอากาศ เงยหน้าขึ้นมองม่านซุ่ย

สายตาคราวนี้แตกต่างจากการปรายตามองกู้ชิงเย่ว์ในลานบ้านเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง เมื่อครู่คือการมองสำรวจสิ่งของไร้ราคา ทว่าเวลานี้ กลับคล้ายถูกกระตุ้นความสนใจขึ้นมา แววตาจับจ้องใบหน้าของม่านซุ่ย มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย แฝงความหมายบางอย่างที่ยากจะอธิบาย

"พี่ใหญ่พูดจาได้น่าสนใจดีนะครับ"

ม่านซุ่ยไม่รับมุก แม้แต่เปลือกตาก็ไม่ขยับ

ม่านเต๋อกุ้ยเคาะกล้องยาสูบลงบนเตียงเตา น้ำเสียงเจือความไม่พอใจ "ซุ่ยเอ๋อร์ แกพูดจาอะไรแบบนี้? น้องสาวแกเขาเป็นห่วงแก ทำไมแกถึงไม่รู้จักรับน้ำใจเขาบ้างล่ะ? อะไรคือพึ่งพาผู้ชาย? น้องสาวแกเขาแต่งงานไปได้ดี! หาคนในเมืองได้ มีงานราชการมั่นคง แกคิดว่าใครๆ จะเหมือนแกหรือไง?"