ตอนที่ 17 ขับรถเก๋งได้ แต่ไม่มีปัญญาซื้อลูกตา

ตอนที่ 17 ขับรถเก๋งได้ แต่ไม่มีปัญญาซื้อลูกตา

ม่านซุ่ยพูดจบก็ลุกขึ้นยืน ท่วงท่าคล่องแคล่วว่องไว จัดการรวบรวมชามและจานที่แตกบนโต๊ะมากองรวมกันในพริบตา

หวังชุ่ยเจวียนค่อยๆ ขยับตัวเข้ามาช่วย ท่วงท่าเบากว่าปกติไม่ใช่แค่นิดหน่อย แม้กระทั่งเสียงขอบชามกระทบเตายังระมัดระวังเป็นที่สุด

หล่อนแอบชำเลืองมองม่านซุ่ย ม่านซุ่ยกำลังก้มลงเก็บเศษกระเบื้องบนพื้น ไม่แม้แต่จะปรายตามองหล่อนเลยสักนิด

หวังชุ่ยเจวียนรีบถอนสายตากลับ ก้มหน้าก้มตาเช็ดโต๊ะ ขยันขันแข็งยิ่งกว่าทำความสะอาดใหญ่ช่วงปีใหม่เสียอีก

พอเดินออกมาจากห้องครัว ม่านซุ่ยกำลังจะผลักประตูเข้าห้อง ทางฝั่งห้องตะวันตกก็มีเสียงของหล่นแตกดังเพล้ง แก้วเคลือบถูกปาใส่กำแพงเข้าอย่างจัง

ตามมาด้วยเสียงของกู้ชิงไป๋ เขาพยายามกดเสียงให้เบา ทว่าอารมณ์โกรธกลับปิดซ่อนไม่อยู่ "หนึ่งร้อยแปดสิบสองหยวน! เธอจะให้ฉันเอาอะไรไปช่วยเธอโปะ!"

ฝีเท้าของม่านซุ่ยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะผลักประตูเดินเข้าห้องต่อไป

บ้านหลังนี้ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป ได้เปลี่ยนไปแล้ว