ตอนที่ 14 น้องชายบ้านเดิมต้องเอาเงินมาไถ่ตัว

ตอนที่ 14 น้องชายบ้านเดิมต้องเอาเงินมาไถ่ตัว

หวังชุ่ยเจวียนทรุดตัวลงนั่งแปะบนขอบเตียงเตา ใบหน้าซีดเผือด

เถี่ยต้านหดตัวอยู่ตรงมุมห้องไม่กล้าร้องไห้อีกแล้ว สองตาเบิกกว้างกลมโต เดี๋ยวชำเลืองมองแม่ เดี๋ยวชำเลืองมองม่านซุ่ย ใบหน้าน้อยๆ เกร็งแน่น

เสี่ยวหลานซุกหน้าลงในอ้อมอกของหลิวคุ่ยฟาง ไหล่สั่นระริก หลิวคุ่ยฟางโอบกอดนางไว้ข้างหนึ่ง อีกมือหนึ่งแอบปาดน้ำตาตรงหางตาเบาๆ นางไม่ได้เอ่ยคำใด ทว่าแววตาที่มองดูม่านซุ่ยกลับเปี่ยมด้วยความซาบซึ้งใจ

ช้อนในมือกู้จินเป่าร่วงหล่นลงบนพื้นอีกครั้ง คราวนี้คนที่ช่วยเก็บขึ้นมาให้คือเสี่ยวหยา

ในที่สุดกู้ชิงซานก็เงยหน้าขึ้นมา เหลือบมองม่านซุ่ยแวบหนึ่ง เขาเป็นคนเงียบขรึม พูดไม่เก่ง แต่เขารู้ผิดชอบชั่วดี เสื้อคลุมผ้าเต๋อหลุนบนตัวภรรยา เขาเห็นมาตั้งนานแล้ว และเคยเอ่ยถาม ทว่าหวังชุ่ยเจวียนบอกว่าบ้านเดิมให้มา เขาจึงไม่ได้ซักไซ้ต่อ เขากลัวว่าหากถามลึกเกินไป เขาจะรับคำตอบนั้นไม่ไหว

ทว่าคืนนี้ พี่สะใภ้ใหญ่แจกแจงทุกรายการออกมาอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง เขาไม่อาจแกล้งทำเป็นโง่เขลาได้อีกต่อไป เขาวางชามลงอย่างเงียบๆ วางมือสองข้างไว้บนหัวเข่า ราวกับเด็กที่ทำความผิดติดตัว

กู้ชิงไป๋เลื่อนเก้าอี้ถอยหลังแล้วลุกขึ้นยืน