ตอนที่ 11 ขึ้นเนินเหนือ ผูกมิตรสายข่าว

ตอนที่ 11 ขึ้นเนินเหนือ ผูกมิตรสายข่าว

เขาไม่ได้เดินตามเข้าไปด้านใน หมุนตัวเดินกลับมาที่ข้างบ่อน้ำ มีดพร้ายังคงเสียบคาอยู่ข้างหินลับมีด เขาย่อตัวลงนั่งแล้วเริ่มลับมีดต่อไป ลับไปได้ไม่กี่ทีก็นิ่งชะงัก เงยหน้าขึ้นมองไปยังทิศทางของภูเขาด้านหลัง

บนทางเดินขึ้นเขาไม่มีเงาคนแล้ว หล่อนเดินมุ่งหน้าเข้าไปในป่าคนเดียว

...

"จิ๊ดๆ! แกมาจริงๆ ด้วย!"

ม่านซุ่ยเพิ่งเดินข้ามสันเขามาได้ เจ้ากระรอกก็กระโดดลงมาจากก้อนหิน วิ่งวนรอบข้อเท้าเธอไปสองรอบ หางฟูฟ่องปัดผ่านขากางเกง ทิ้งละอองหิมะไว้เป็นทาง

"ฉันกลัวแทบแย่ว่าแกจะไม่มา! จิ๊ดๆ... ยายเฒ่าใบ้บอกว่าแกจะต้องมา แล้วนางก็ทายถูกจริงๆ ด้วย!"

"คุณยายใบ้รู้ด้วยเหรอว่าฉันจะมา?"

"จิ๊ด! ยายเฒ่าใบ้เดินลงเขาผ่านมา บอกกับฉันว่าพรุ่งนี้ยัยเด็กสาวคนนั้นจะมา ให้ฉันมารอนางตรงนี้ นางรู้ได้ยังไงกันนะว่าแกจะมา? ฉันก็นึกว่าพวกแกนัดแนะกันไว้เสียอีก ที่แท้นางคิดคำนวณเอาเอง ยายเฒ่าคนนี้ทำตัวลึกลับพิลึกชอบกล"

ม่านซุ่ยไม่ได้ตอบคำ ทว่าในใจกลับกระจ่างแจ้งดี