ตอนที่ 5 แม่ไก่ด่ากราด

ตอนที่ 5 แม่ไก่ด่ากราด

กู้ต้าซานมองเธอนิ่งอยู่นาน ในที่สุดก็เค้นคำถามออกมาได้หนึ่งประโยค "แม่หนู รู้ได้ยังไงว่าที่ดินตรงนั้นปีหนึ่งทำผลผลิตได้เท่าไหร่?"

"คำนวณเอาค่ะ" ม่านซุ่ยคีบผักกาดดองเข้าปาก

ชาติก่อนเธอทำธุรกิจร้านอาหาร การคิดคำนวณต้นทุนคืองานพื้นฐานที่สุด เรื่องบัญชีแค่นี้ต้องเสียเวลาคิดด้วยหรือ?

หลิวคุ่ยฟางขอบตาแดงก่ำ แต่คราวนี้ไม่ใช่เพราะความคับแค้นใจ ทว่าเกิดจากความตื้นตัน ริมฝีปากสั่นระริกอยู่นานกว่าจะเอ่ยออกมาได้ "ซุ่ยเอ๋อร์... เธอกินกับข้าวสิ กินเยอะๆ นะ"

"กับคนที่คุยด้วยเหตุผลได้ก็ใช้เหตุผลค่ะ แต่กับคนที่ไม่ยอมฟังเหตุผล ก็ต้องใช้วิธีการที่ไม่ต้องคุยด้วยเหตุผลจัดการ" ม่านซุ่ยปรับน้ำเสียงให้อ่อนโยนลง "แม่คะ กินข้าวเถอะค่ะ"

หวังชุ่ยเจวียนกับหลี่หมิงเอ๋อสบตากัน บนใบหน้าของทั้งคู่ปรากฏข้อความเดียวกันอย่างชัดเจน สะใภ้ใหญ่คนนี้ ไม่ใช่คนที่จะไปหาเรื่องได้ง่ายๆ

หวังชุ่ยเจวียนหัวเราะแห้งๆ สองเสียง "พี่สะใภ้ใหญ่นี่เก่งกาจจริงๆ มาวันแรกก็ออกหน้าปกป้องบ้านเราเสียแล้ว"

ม่านซุ่ยปรายตามองเธอแล้วยิ้มบางๆ "น้องสะใภ้รองเกรงใจไปแล้ว คราวหน้าถ้าป้าจางมาอีก น้องสะใภ้รองก็ออกหน้าได้นี่จ๊ะ เมื่อกี้ฉันเห็นเธอพูดจาฉะฉานดี เสียแต่ว่าพอถึงเวลาคับขัน ปากเธอกลับเหมือนยางยืดกางเกง หลวมคับควบคุมตัวเองไม่ได้เสียอย่างนั้น"

รอยยิ้มบนใบหน้าของหวังชุ่ยเจวียนแข็งค้างไปทันควัน