ตอนที่ 4 ชามน้ำหนึ่งใบ กับหนูสองตัว

ตอนที่ 4 ชามน้ำหนึ่งใบ กับหนูสองตัว

หวังชุ่ยเจวียนกับหลี่หมิงเอ๋อสบตากัน บนใบหน้าของทั้งสองคนปรากฏแววตารอดูเรื่องสนุกขึ้นมาพร้อมกัน

คนที่มานี้ ม่านซุ่ยไม่รู้จัก แต่เธอเป็นผู้จัดการร้านอาหารมาสิบกว่าปี รับมือกับผู้คนมาสารพัดรูปแบบ แค่ฟังน้ำเสียงก็รู้แล้วว่าเป็นพวกหาเรื่องตัวยง

ป้าจางอายุราวห้าสิบปี รูปร่างหนาใหญ่ เนื้อตัวหนาเป็นมัดๆ สวมเสื้อนวมผ้าฝ้ายสีเทา รองเท้าผ้าฝ้ายสีดำ พอเข้ามาในลานบ้านก็ไม่รอให้ใครเชื้อเชิญ เลิกม่านเดินดุ่มๆ เข้ามาในห้องทันที สองตาปูดโปนกลอกมองทุกคนในห้อง ก่อนจะหยุดสายตาลงที่ตัวม่านซุ่ย

ในที่สุดกู้ชิงเย่ว์ก็วางชามน้ำลง

คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย แทบมองไม่เห็นแต่ม่านซุ่ยจับสังเกตได้

เขากำลังไม่พอใจ

กู้ชิงเย่ว์ลุกขึ้นยืน ขยับตัวไปด้านข้างหนึ่งก้าว ตำแหน่งนั้นดูแนบเนียนมาก คล้ายกับขยับเพื่อให้ป้าจางมีที่นั่ง แต่ความจริงแล้วกลับบังตัวม่านซุ่ยไปได้ครึ่งหนึ่งพอดี

"อุ๊ย นี่น่ะเหรอสะใภ้ใหม่ หน้าตาสวยเชียวนะ" ป้าจางเดินยิ้มร่าเข้ามา ไม่รอให้ใครเชิญก็นั่งลงบนขอบเตียงเตาทันที "คุ่ยฟาง ในที่สุดเธอก็สบายเสียทีนะ ได้ลูกสะใภ้ดีๆ แบบนี้!"