เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 บทที่ 56
ความจริงที่ไม่อาจขัดขืนจู่ๆ ก็โผล่มาตรงหน้า เป็นความจริงที่ชวนให้สิ้นหวังเหลือเกิน เหมือนคนร่างกายแข็งแรงดี กินอิ่มนอนหลับ วิ่งได้กระโดดได้ตามปกติ แต่อยู่มาวันหนึ่ง หมอกลับบอกว่า คุณเป็นโรคร้ายระยะสุดท้าย
คนไข้หนุ่มคงเถียงสุดใจด้วยความตระหนก... แต่ความจริงก็เปลี่ยนไม่ได้อยู่ดี
ความรู้สึกเหมือนฟ้าถล่มลงมา ทำให้โลกทั้งใบเหลือเพียงสีขาวดำ
“นายเอาอะไรมาตัดสินว่าฉันเป็นผู้ป่วยระยะสุดท้าย?” เซียงคงที่ไม่อยากจะเชื่อเบิกตากว้าง
ชายผมขาวเอามือลูบหน้าตัวเองแล้วแค่นยิ้ม “จุดที่ต่างจากคนอื่นยังต้องให้ฉันชี้ให้ดูอีกเหรอ ใช่หรือไม่ใช่ เรื่องแบบนี้นายก็น่าจะรู้แก่ใจที่สุดไม่ใช่รึไง?”
พูดจบ เขาก็เงยหน้าขึ้นนิดๆ ใบหน้าซีดเผือดเผยสีหน้าเคลิบเคลิ้มชวนสะอิดสะเอียน บางทีหัวใจในอกของเขาอาจจะถูกย้อมจนดำสนิทไปแล้วก็ได้