เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 จิตใจที่เปลี่ยนไป
มีแต่ตอนที่สิ้นหวังจริงๆ เท่านั้น ถึงจะเข้าใจอะไรหลายๆ อย่างขึ้นมาได้ในทันที และมีแต่ตอนที่เจอกับตัวเท่านั้น ถึงจะสัมผัสได้จริงๆ ว่าความรู้สึกที่ผุดขึ้นมาจากข้างในมันทำให้จิตวิญญาณสั่นสะท้านได้ขนาดไหน
การต้องมาอยู่ในไอน์แครด ปราสาทอันเย็นเยียบแห่งนี้ มันทำให้คนเราเติบโตได้อย่างรวดเร็วที่สุดจริงๆ
ขณะเดินอยู่ในป่าแสงเขียวบนชั้นที่สิบแปด เซียงคงก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร พอเห็นใบไม้ที่บางเฉียบเหมือนปีกจักจั่นพวกนั้น สายตาก็พลันพร่ามัวไปชั่วขณะ แม้จะกลับมาแจ่มชัดในพริบตา แต่ในหัวกลับผุดภาพช่วงเวลาที่ผ่านมาในไอน์แครดขึ้นมา
แสงสีเขียวที่พลิ้วไหวลอดผ่านใบไม้สาดลงมาบนร่างของเขา คลุมทับไว้ด้วยประกายแสงสลัวๆ พอนึกทบทวนถึงสิ่งที่เจอมาตลอดช่วงเวลาสั้นๆ แค่ครึ่งปีนี้ เขาก็รับรู้ได้ชัดเจนถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวเอง