กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 บทโหมโรงก่อนการประชุม
วันนั้น พอแยกกับอวี่ซีแล้ว วังหยางก็รีบออกเดินทางกลับทอลบานาทันที จนกระทั่งดึกดื่นถึงได้กลับมาถึง เมืองเล็กๆ ที่อยู่ใกล้เขตเขาวงกตที่สุดแห่งนี้ยังคงมีแสงไฟสว่างไสว แต่บนถนนแทบไม่เห็นผู้คน วังหยางเดินไปตามถนน ความเหนื่อยล้าทั่วทั้งตัวยังเทียบไม่ได้กับความเย็นยะเยือกที่ผุดขึ้นมาในใจ
ก่อนจากกัน ใบหน้าของเด็กสาวคนนั้นที่ไม่ได้ปิดบังความเคียดแค้นแม้แต่น้อยสลักลึกอยู่ในหัว และในที่สุด เขาก็ตอบรับคำขอ ตามหาฆาตกรคนนั้น แล้ว... ฆ่าทิ้งซะ
เพียงแต่ว่า การจะฆ่าคนคนหนึ่งมันง่ายขนาดนั้นจริงหรือ
แม้วังหยางจะรับปากอวี่ซีไปแล้ว แต่อย่าว่าแต่จะหาตัวฆาตกรที่ไม่มีเบาะแสอะไรเลยให้เจอ แม้จะหาเจอแล้วจริงๆ จะลงมือได้ลงคอไหมก็ยังเป็นอีกเรื่องหนึ่ง