เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 56 เรน-1
เหมือนนั่งอยู่บนเบาะเข็ม นี่คือคำที่บอกสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของวางหยางได้ดีที่สุดในตอนนี้ เขานั่งมองตรงแน่วนิ่งๆ บนโซฟารออยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง เสียงเปิดประตูดังมาจากประตูไม้บานเดี่ยวอย่างกะเสียงสวรรค์ ทำเอาวางหยางถอนหายใจโล่งอกออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ
ยวี่ซีกลับมาแล้ว…
ยวี่ซีที่ผลักประตูเดินเข้ามามองวางหยางซึ่งมีสีหน้าเหมือน ‘รอดตายแล้ว’ ด้วยสายตาเรียบเฉย แววตาฉ่ำน้ำคู่งามฉายแววระอาใจอยู่แวบหนึ่ง เธอพอจะเข้าใจความรู้สึกของวางหยางอยู่หรอก แต่ก็ไม่น่าจะต้องทำท่าโอเวอร์เบอร์นั้น
ยวี่ซีส่ายหน้าเบาๆ ไม่ได้สนใจวางหยางแล้วเดินตรงดิ่งไปหน้าโต๊ะตัดเย็บ พูดอย่างนอบน้อมว่า “ของที่คุณยายต้องการ หนูซื้อกลับมาแล้วค่ะ”
เอ็นพีซีหญิงชราไม่แม้แต่จะเงยหน้า น้ำเสียงเจือความเย็นชาเฉยเมย “วางไว้ตรงนั้นแหละ”