กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 114: หลี่เฉิงหวาดกลัว เซียนเดินดินยังต้องคุกเข่าขอชีวิต?
จางหย่วนรู้จักแค่ชิงหยา ส่วนอีกคนเขาไม่รู้จัก
แต่หลี่เฉิงจะไม่รู้จักได้ยังไง
ไม่ต้องพูดถึงชิงหยา ในแวดวงคนใหญ่คนโตของซ่างจิง เขามีชื่อเสียงในฐานะเซียนเดินดิน
เขาเป็นแขกคนสำคัญของเหล่าผู้มีอำนาจ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีคนเรียกเขาอย่างยกย่องว่า ‘นักพรตผู้บรรลุธรรม’
ส่วนศิษย์พี่ของเขาอย่างชิงสือก็ไม่ต้องพูดถึง
เขาคือเสาหลักค้ำฟ้าของสำนักเร้นลับแห่งนั้น
ต่อให้เจ้านายของหลี่เฉิงมาเอง ก็ยังต้องลุกขึ้นยืนอย่างสุภาพแล้วเรียกเขาว่า ‘นักพรตผู้บรรลุธรรม’
พูดอีกอย่างก็คือ
แค่คนใดคนหนึ่งในสองคนนี้ ก็สามารถสั่นคลอนแวดวงผู้มีอำนาจทั่วซ่างจิงได้แล้ว