ตอนที่ 253 งั้นคุณคิดว่าผมเป็นอย่างไรบ้างล่ะ

ตอนที่ 253 งั้นคุณคิดว่าผมเป็นอย่างไรบ้างล่ะ

เมื่อเห็นสวนที่งดงามถึงเพียงนี้ ลู่หว่านจือก็อดสงสัยไม่ได้ว่า การรับประทานอาหารที่นี่สักมื้อจะต้องใช้เงินมากหรือไม่ เพราะสถานที่แห่งนี้ดูไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ

การมารับประทานอาหารที่นี่ นอกจากจะได้ชื่นชมทัศนียภาพอันงดงามแล้ว ยังได้ฟังงิ้วฟรีอีกด้วย ต้องเปลืองแรงกายแรงใจถึงเพียงนี้ ลู่หว่านจือจึงคิดว่าอาหารมื้อหนึ่งคงไม่ถูกอย่างแน่นอน

หานปินได้ยินข้อสงสัยของลู่หว่านจือก็หลุดหัวเราะออกมา

“ไม่มีหรอก ไม่ได้เกินจริงขนาดที่คุณคิด ที่จริงแล้ว คนที่เล่นงิ้วเป็นพี่น้องของเถ้าแก่ ที่นี่นอกจากจะมีคนฟังพวกเขาร้องงิ้วแล้ว ยังเป็นสถานที่ฝึกซ้อมให้พวกเขาด้วย บางครั้งพวกเขาก็รับงานแสดงข้างนอก งานที่ทำเงินของพวกเขาอยู่ข้างนอกโน่น”

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!

ลู่หว่านจือยังนึกว่างิ้วที่นี่จะรวมอยู่ในค่าอาหารเสียอีก ในเมื่อฟรี ถ้าไม่ดูก็เสียเที่ยวแย่

การฟังงิ้วนี้ก็ไม่ได้เสียเปล่าจริง ๆ มีน้ำชาบริการให้ฟรีด้วย