กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 252 เรือนสี่ประสาน
หานปินขับรถอย่างมั่นคง พลางคอยสังเกตลู่หว่านจือที่อยู่ข้าง ๆ ด้วยความเป็นห่วงว่าเธอจะเมารถหรือไม่
“สหายลู่ รู้สึกโอเคไหม ไม่เมารถใช่ไหม”
ความจริงหานปินไม่ได้ขับรถเองมานานมากแล้ว แต่ยังดีที่ฝีมือการขับรถนี้ไม่ได้หดหายไปไหน
ลู่หว่านจือมองทิวทัศน์เบื้องหน้าแล้วยิ้มบาง ๆ
“ไม่ค่ะ ผู้บังคับบัญชาหานขับรถนิ่งมาก ฉันไม่มีอาการเมารถเลย”
ไม่ว่าจะชาติก่อนหรือชาตินี้ ลู่หว่านจือก็ไม่เคยเมารถ ชาติก่อนตอนเธอไปถ่ายละคร ทางโค้งคดเคี้ยวสิบแปดตลบบนภูเขาเธอก็นั่งมาแล้ว ล้วนไม่เคยเมารถเลยสักนิด