กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 218 ตามหามาด้วยตัวเอง
ชายคนนั้นได้ยินเสียงของลู่หว่านจือจึงหันกลับมา พอเห็นใบหน้าของลู่หว่านจือ ม่านตาก็หดเล็กลง จากนั้นก็ส่ายหน้า
เป็นไปไม่ได้ เธอไม่มีทางอยู่ที่นี่
ชายคนนั้นถอดหมวกออก แล้วเอ่ยกับลู่หว่านจืออย่างสุภาพอ่อนโยนว่า
“ขอโทษด้วย คุณผู้หญิง ผมไม่ใช่ขโมย ผมแค่มาถึงสถานที่คุ้นเคยเลยตื่นเต้นมากไปหน่อย ก็เลยเสียมารยาทไปบ้าง พวกคุณไม่ต้องกลัวนะ ผมไม่มีเจตนาร้าย”
เมื่อเห็นชายคนนั้นมีมารยาทถึงเพียงนั้น ลู่หว่านจือก็ยิ้มพลางพูดว่า
“ไม่เป็นไร มองดูก็ไม่เหมือนขโมยอยู่แล้ว จะมีขโมยที่ไหนมาขโมยสิ่งของในบ้านคนอื่นตอนกลางวันแสก ๆ กัน”
ชายคนนั้นถือหมวกที่ถอดออกแล้วหัวเราะแห้ง ๆ
“คุณผู้หญิงพูดถูก จะมีขโมยที่ไหนกล้าบ้าบิ่นขนาดนั้น พวกคุณเป็นคนของบ้านหลังนี้เหรอ”
ชายคนนั้นเงยหน้ามองลู่หว่านจือ ลู่หว่านจือจึงได้เห็นใบหน้าของชายคนนั้นชัดเจน