เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 167 สลับฟ้าเปลี่ยนตะวัน
ก้อนหินในใจพลันร่วงหล่นลง ไม่เป็นอันใดก็ดีแล้ว
ยามนี้เมื่อเพ่งมองอย่างละเอียดอีกครั้ง ก็เห็นสตรีนางหนึ่งสวมใส่ชุดกระโปรงยาวสีแดงฉาน แดงอย่างเจิดจ้า แดงอย่างงดงามตระการตา
นางไม่เคยล่วงรู้มาก่อนเลยว่ายามที่อีกฝ่ายถอดชุดสีเขียวออกแล้ว จะงดงามสะกดสายตาผู้คนถึงเพียงนี้
เครื่องหน้าก็ยิ่งดูประณีตงดงาม ทว่าคิ้วและดวงตากลับยังคงคมกริบเช่นเคย แต่ยามนี้แววตาที่นางมองมากลับแฝงความสนิทสนมยิ่งนัก ทำให้คนทั้งสองแม้ไม่ได้พบหน้ากันนาน ความรู้สึกกลับไม่แปรเปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย
ยามนี้ข้างกายนางจูงมือเด็กหญิงหน้าตาหมดจดผู้หนึ่งไว้ แน่นอนว่ากล่าวว่าหมดจดก็ถือเป็นการเกรงใจแล้ว อย่างมากก็ใช้ได้เพียงคำว่าธรรมดามาบรรยายเท่านั้น
เครื่องหน้าไม่มีจุดเด่นอันใด เป็นใบหน้าที่มองปราดเดียวก็ลืมเลือนได้ แม้ไม่รู้ว่าคนทั้งสองมีความสัมพันธ์อันใดต่อกัน แต่นางก็ยังคงยิ้มให้เด็กหญิงอย่างอ่อนโยน
เจียงจิ่นกำลังพิศมองนาง หลินถงก็มองตอบกลับไปเช่นเดียวกัน
รูปลักษณ์ภายนอกมีความเปลี่ยนแปลงไปมาก เพราะกำชับเรื่องการแปลงโฉมไว้เป็นพิเศษ ดังนั้นใบหน้าที่แท้จริงเป็นเช่นไร หลินถงก็ไม่ทราบเช่นกัน ทว่าดูจากสีหน้าแล้วกลับสดใสขึ้นมาก ดวงตาทั้งคู่ยังคงเป็นดวงตาที่นางคุ้นเคย