เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 161 วิกฤต
หลังจากกลับมา หลินถงก็กวาดจิตสำนึกออกไป ก่อนจะพุ่งทะยานไปยังห้องพักของเด็กหญิงทันที
มีบางเรื่องที่นางต้องสอบถามให้กระจ่างและจัดการให้เรียบร้อยเสียก่อน
เนื่องจากหลินถงมิได้ซ่อนเร้นกายหรือเก็บงำกลิ่นอาย ทำให้ทันทีที่นางก้าวเข้าประตูห้อง เด็กหญิงก็สะดุ้งตื่นขึ้น ครั้นเห็นว่าเป็นคนที่คุ้นเคย สีหน้าจึงค่อย ๆ ผ่อนคลายลง ทว่ายังคงเอ่ยถามด้วยความประหม่าอย่างไม่อาจเลี่ยงได้ “พี่สาวเซียนมาดึกดื่นป่านนี้ มีธุระอันใดหรือเจ้าคะ”
การได้ใกล้ชิดกับพี่สาวเซียนที่ตนเทิดทูนถึงเพียงนี้ ทำให้นางทั้งเบิกบานใจและประหม่าไปพร้อมกัน ทว่าที่มากยิ่งกว่านั้นคือการที่พี่สาวเซียนบุกเข้ามาในห้องของนางกลางดึก เรื่องนี้ทำให้นางประหลาดใจยิ่งนัก
“ทำตัวตามสบายเถิด ข้ามีเรื่องอยากจะถามเจ้าสักหน่อย” หลินถงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะทำได้ พลางกะพริบตาให้เด็กหญิง ท่าทีขี้เล่นเช่นนี้ทำให้กล้ามเนื้อทั่วร่างของเด็กหญิงผ่อนคลายลงในทันที
นางเพียงแค่รู้ว่าพี่สาวเซียนไม่มีทางทำร้ายตนก็พอแล้ว จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นว่า “พี่สาวอยากถามสิ่งใด ขอเพียงเป็นเรื่องที่ข้ารู้ ข้าจะบอกพี่สาวทั้งหมดเลยเจ้าค่ะ”
สิ้นคำ นางก็รีบยืดแผ่นหลังตรง เอ่ยตอบด้วยสีหน้าจริงจัง
“ก่อนหน้านี้บ้านของเจ้าอยู่ที่ใดหรือ” ด้วยรู้ว่าอีกฝ่ายเพิ่งสูญเสียคนในครอบครัวไปไม่นาน หลินถงจึงพยายามหลีกเลี่ยงไม่จี้จุดเจ็บปวดของผู้อื่น นางครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถามอย่างนุ่มนวล