เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 148 ร้านบะหมี่
หากเป็นคนตรงหน้าผู้นี้ เรื่องราวยังมีทางพลิกผันจริง ๆ หรือ?
แต่บนใบหน้า กู๋โยวเอ๋อร์ยังรู้สึกทึ่งในวิธีทำชุดนี้ของหลินถงอย่างจริงใจ นางยิ้มกล่าวว่า “ยังเป็นศิษย์พี่ใหญ่ที่เก่งกาจ หากเป็นข้า เกรงว่าจะคิดได้ไม่มากขนาดนั้น เดิมทีข้าก็แค่คิดจะแอบขโมยศิลาวิญญาณมา แต่ไม่ได้คิดแผนอื่นใด วิธีของศิษย์พี่กลับทำให้ศิษย์น้องได้เปิดหูเปิดตา”
“อย่าพูดถึงข้าเลย ก่อนหน้านี้กลิ่นเปรี้ยวเหม็นนั่นใครเป็นคนแกล้งทำ?” หลินถงยิ้มตอบ
“ถ้าอย่างนั้นสิ่งที่ศิษย์พี่ทำต่อไปก็ยิ่งดีไม่ใช่หรือ แสดงว่าศิษย์พี่ยังเห็นด้วยอย่างยิ่งกับสิ่งที่ข้าทำ ศิษย์พี่ก็เห็นแล้ว ภาพเมื่อครู่ของพวกเขาทำให้ข้าขำจะแย่ เกือบอดใจไว้ไม่อยู่จนเผยตัวแล้ว” พูดพลาง กู๋โยวเอ๋อร์ใช้มือขวาปิดปากหัวเราะอย่างสำราญ
“พอแล้ว พอแล้ว พวกเราไม่พูดกันแล้ว พวกเขาคงใกล้กลับมาแล้ว พวกเราแค่รอดูเรื่องสนุกก็พอ” พูดจบ หลินถงก็แสร้งหลับตาต่อ
จากนั้นกู๋โยวเอ๋อร์ก็เชื่อฟังหลับตาลงตาม ทั้งสองเพิ่งจะทำให้ลมหายใจสงบลง ก็เห็นสองคนค่อย ๆ ก้าวเดินมาจากนอกอาราม ประคองกันด้วยมือข้างเดียว ท่าทางอ่อนแรงราวกับหมดสภาพ เพียงมองก็รู้ว่าทั้งสองเพิ่งอาเจียนออกมาไม่น้อย โดยเฉพาะอี้เหล่า สีหน้าเหมือนผลมะระ ริมฝีปากแห้งแตกซีดขาวเล็กน้อย
ต่อเรื่องนี้ หลินถงและกู๋โยวเอ๋อร์กลับไม่มีความเห็นใจใด ๆ นี่เป็นเพียงบทเรียนเล็ก ๆ เท่านั้น