กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 133 แสวงโอกาส
“หรือว่าพวกเราไม่ได้ไปสำนักนกเดียวดาย?” หลินถงเอียงศีรษะ ตอบกลับด้วยสีหน้าซื่อ ๆ ไร้เดียงสา
“เราจะกลับสำนักนกเดียวดาย แต่เจ้ากลับจะเข้า...” สตรีคลุมหน้าสีม่วงพูดได้เพียงครึ่ง หลังจากนั้นริมฝีปากบนล่างก็ขยับอยู่ไม่หยุด แต่ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา
จากนั้นสตรีคลุมหน้าสีม่วงไม่รู้คิดถึงสิ่งใด ดวงตาก็เบิกโพลงในทันที ไม่เอ่ยปากอีก และเม้มปากแน่น
เวลานี้ สตรีคลุมหน้าสีดำที่เดินอยู่หัวแถวเอ่ยเสียงต่ำแหบว่า “ครั้งหน้าจะไม่ใช่การลงโทษเพียงเท่านี้”
ตลอดเส้นทาง นางมิได้มีทีท่าจะหันกลับ กล่าวจบก็มุ่งไปข้างหน้า