เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 128 กลับสู่หมู่บ้านชาวประมงเล็กอีกครา
เมื่อเห็นเช่นนั้น มุมปากของหลินถงยกขึ้นเล็กน้อย ยิ้มบาง ๆ กล่าวว่า “ขอบคุณเจ้านครที่ช่วยเหลือ”
“เพื่อนน้อยไม่ต้องเกรงใจ” เจ้านครก็ยิ้มตอบเช่นกัน
จากนั้นก็เป็นคำพูดสุภาพกันอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อตกลงการเตรียมการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หลินถงก็ลากลับและมุ่งไปยังห้องพักของหญิงนั้น พร้อมให้นางรับประทานโอสถ
โอสถนี้หลินถงรู้ก็ต่อเมื่อมาถึงโลกบำเพ็ญเซียนแล้ว โอสถที่อาจารย์มอบให้นางล้วนเป็นโอสถชั้นยอด ในระดับหนึ่งเดียวกันก็ยังแบ่งเป็นระดับต่ำ ระดับกลาง ระดับสูง และระดับสูงสุด ส่วนโอสถทั้งหมดในมือของนางล้วนเป็นโอสถระดับสูงสุด จึงมีพิษโอสถน้อยที่สุด
นอกจากนี้ โอสถยังแบ่งเป็นระดับหนึ่งถึงระดับสามไม่เท่ากัน กล่าวคือรับประทานได้มากที่สุดถึงขั้นแก่นทอง เช่นนี้แล้ว แม้อาจารย์ไม่อยู่ด้วย แต่ก็ยังคุ้มครองนางมาตลอดทาง
ฉะนั้นต่อไปนี้นางจะไม่ใช้อีกเว้นแต่ถึงคราวจำเป็นที่สุด ใช้เม็ดหนึ่งก็ลดลงหนึ่งเม็ด อีกทั้งพึ่งพาอาจารย์มากเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดี
วันที่สอง ท้องฟ้าสูงโปร่ง อากาศสดชื่น ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆ เป็นวันดีสำหรับออกทะเล
ยามซื่อ ทุกคนก็เตรียมพร้อมออกเดินทาง เมื่อหลินถงถึงท่าเรือ ชายสามคนที่เจ้านครส่งมาก็มาถึงครบแล้ว หลินถงก้าวเดินไป ผงกศีรษะแสดงความนับถือต่อชายวัยกลางคนที่สวมชุดยาวสีเขียว