กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 267 หลงทาง
สามวันต่อมา งานสำรวจสายแร่ทองคำร่อนก็สิ้นสุดลงเสียที
เหวินซิ่วฟูดึงประตูข้างคนขับแล้วก้าวขึ้นไปนั่ง ชุยเทียนปิงสตาร์ตรถไว้ก่อนแล้ว เสียงเครื่องยนต์คำรามต่ำกำลังวอร์มเครื่อง
“พี่ปิง ออกเดินทางเถอะครับ”
“ได้เลย” ชุยเทียนปิงขานรับแล้วเข้าเกียร์ รถจี๊ปค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากริมทะเลสาบแล่นนำขบวน
เหวินซิ่วฟูเอนหลังพิงพนัก มองผ่านกระจกหน้าต่างรถออกไปยังทุ่งหิมะเวิ้งว้าง ลมและหิมะสงบลงแล้ว ภูเขาหิมะในระยะไกลทอแสงทองจาง ๆ ใต้แสงตะวันยามเช้า
“เสี่ยวฟู”
ผิงตุยหล่างชั่วที่นั่งอยู่เบาะหลังชะโงกตัวมาข้างหน้า กระซิบเตือนว่า “ข้ามสันเขาข้างหน้านั่นไป ก็ถือว่าเข้าสู่ส่วนลึกของเขตอาหลี่แล้ว ถนนหนทางแถบนั้นยิ่งสัญจรลำบาก แถมฝูงหมาป่ายังชุกชุมกว่าเดิมด้วย”