เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 247 เปิดประตูบรรพบุรุษ
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลังจากเหวินซิ่วฟูตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่ทำก็คือไปดูอาการของอู๋จิ้นจือ เขาพักห้องนอนเดียวกับอู๋จิ้นจือเพียงสองคน
อู๋จิ้นจือค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แล้วยิ้มออกมาอย่างอ่อนแรง “ไม่ตายหรอกน่า วางใจเถอะ เส้นชีพจรปฐพีสายนั้นในมิติของนายหยั่งรากมั่นคงดีแล้ว แค่นี้ก็ไม่ขาดทุนแล้ว ไม่ต้องห่วงฉัน ตามขบวนไปไหนมาไหนคงไม่มีปัญหาอะไรมาก”
เหวินซิ่วฟูพยักหน้า ในใจรู้สึกโล่งอกโล่งใจเป็นอย่างยิ่ง
เขาลุกขึ้นยืน เดินออกมายังระเบียงทางเดิน แล้วทยอยปลุกคนอื่น ๆ ทีละคน “วันนี้พวกเราจะไปเปิดประตูหินบานนั้นกัน”
ทุกคนเริ่มเคลื่อนไหวทันที พอกินมื้อเช้าเสร็จ คณะเดินทางก็เก็บสัมภาระและอุปกรณ์เรียบร้อย โดยมีเหวินซิ่วฟูพาหมั่งจื่อ ชุยเทียนปิง และซานโกวเดินนำหน้า ผิงตุยหล่างชั่วกับอู๋จิ้นจือตามอยู่ด้านหลัง พากันติดอาวุธครบมือมุ่งหน้าไปยังถ้ำ