กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 246 จับแรดขนยาว
หลังจากพักฟื้นอยู่ในมิติหนึ่งคืน ในที่สุดอาการของอู๋จิ้นจือก็ทรงตัวเสียที
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เหวินซิ่วฟูก็พาหมั่งจื่อกับชุยเทียนปิงออกจากมิติ กลับมายังค่ายตู้โบกี้รถไฟ
พวกเขาให้อู๋จิ้นจือนอนพักอยู่บนเตียงชั้นล่างที่อบอุ่นที่สุดในตู้รถไฟ โดยมีผิงตุยหล่างชั่วคอยดูแล แม้อู๋จิ้นจือจะยังอ่อนเพลีย ทว่าสีหน้าก็ดูดีขึ้นมากแล้ว ไม่ได้แห้งเหี่ยวราวกิ่งไม้แห้งเหมือนเมื่อวาน เพียงแต่เส้นผมยังคงเป็นสีเทาขาวอยู่
“พี่อู๋ พักผ่อนให้ดีเถอะ เดี๋ยวพวกผมจะไปหาเสบียงกลับมาบำรุงร่างกายให้พี่” เหวินซิ่วฟูสอดชายผ้าห่มให้เขา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
อู๋จิ้นจือยิ้มอย่างอ่อนแรง พลางโบกมือ “ไปเถอะ ระวังความปลอดภัยด้วยล่ะ”