เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 218 การเดินทางครั้งใหม่
หลังจากร่วมโต๊ะอาหารกับท่านอาจารย์เหยาและลุงใบ้เสร็จ ในตอนที่กำลังจะกลับ ลุงใบ้ก็นำเอานิ่ววัวที่ผ่าได้ในตอนกลางวันมอบให้แก่อูลาเหริน เหวินซิ่วฟูคิดจะปฏิเสธ แต่ก็ถูกคำพูดเพียงประโยคเดียวของท่านอาจารย์เหยาระงับไว้
คำพูดเดิมของท่านอาจารย์เหยากล่าวว่า “ของสิ่งนี้เก็บไว้กับพวกเราก็ไม่มีประโยชน์อะไร เอาไปขายก็ได้ค่าไม่คุ้มเท่าเก็บไว้เข้ายา พอดีกับที่แม่หนูนี่ได้ใช้งาน พวกเราในฐานะผู้อาวุโส ของที่มอบให้พวกนาย พวกนายก็รับเอาไว้เถอะ”
ในเมื่อท่านอาจารย์เหยาเอ่ยมาถึงเพียงนี้ เหวินซิ่วฟูก็ไม่อาจเล่นตัวได้อีก จึงรับเอาไว้ คิดในใจว่าวันหน้าหากได้ของดีอะไรมาค่อยนึกถึงพวกเขาก็แล้วกัน
หลังจากกล่าวลาท่านอาจารย์เหยากับลุงใบ้แล้ว เขาก็ขี่ม้ากลับมายังหุบเขาที่พักอาศัยอยู่ชั่วคราว ปล่อยตู้โบกี้รถไฟออกมา ตอนที่พวกเขาจากไปไม่มีใครอยู่เฝ้า เกรงว่าจะถูกคนอื่นทำลาย จึงได้เก็บเข้ามิติไปโดยตรง