เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 217 หัวหน้าหน่วยเฉินมาส่งไออุ่น
อูลาเหรินมองท่าทางไม่ได้เรื่องของเขา แล้วกระทุ้งศอกใส่เขาทีหนึ่ง “ดูท่าทางหน้าเงินของนายสิ”
หัวหน้าหน่วยเฉินหัวเราะฮ่า ๆ พลอยหยอกล้อเขาไปด้วย “รีบเช็ดปากเข้า ประเดี๋ยวน้ำลายก็ไหลย้อยออกมาหรอก”
นึกไม่ถึงว่าเหวินซิ่วฟูจะปาดปากจริง ๆ ทำเอาทุกคนหัวเราะร่วนขึ้นมาอีกระลอก ช่วยคลายบรรยากาศตึงเครียดที่เพิ่งพูดถึงเรื่องเอ้อร์ไหวหลับใหลไปได้ไม่น้อย
หัวหน้าหน่วยเฉินเชิดคางส่งสัญญาณให้ลู่เหวินติ้ง “เหวินติ้ง เอาของออกมาเถอะ”
ลู่เหวินติ้งเดินมาที่ทางเดิน สะบัดมือวูบหนึ่งก็ปล่อยปืนขนาดยักษ์สองกระบอกออกมา
เมื่อมองปืนสองกระบอกบนพื้น เหวินซิ่วฟูเบิกตากลมกว้าง ลมหายใจกระชั้นขึ้นมาทันที พลางลูบคลำปืนกระบอกหนึ่งที่ยาวกว่า 2 เมตรและหนาใหญ่เป็นพิเศษ “ไปเอาของดีแบบนี้มาจากไหนเนี่ย”