เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 171 วันคืนอันแสนสุข
ทั้งสี่คนของเหวินซิ่วฟูกลับเข้ามาในมิติ เมื่อเห็นเขาเปลือยท่อนบน ร่างกายพันผ้าพันแผลไว้เต็มตัวและมีคนช่วยพยุงเข้ามา ก็ทำเอาพวกชุยเทียนปิงตกใจยกใหญ่
เหวินซิ่วฟูรีบเอ่ยปากก่อน มิเช่นนั้นพี่สาวใหญ่กับน้องเล็กคงตกใจจนร้องไห้อีก “ไม่เป็นไร แผลภายนอกน่ะ ไม่กระทบกระเทือนถึงกระดูกเส้นเอ็น พักรักษาตัวสักหน่อยก็หายแล้ว น้องเล็ก เธอดูสิว่าพี่สะใภ้เธออุ้มอะไรมา”
คำพูดของเหวินซิ่วฟูเบี่ยงเบนความสนใจได้สำเร็จ พวกชุยเทียนปิงทั้งสามคนมองไปยังสิ่งมีชีวิตตัวเล็กขนปุยในอ้อมอกของอูลาเหริน
“อ๊ะ ลิงจมูกเชิดสีทองตัวน้อย น่ารักจังเลย” เหวินจิ่วเหยียนเอ่ยพลางอุ้มลิงจมูกเชิดสีทองตัวนั้นมาจากอ้อมอกของอูลาเหริน เหวินเนี่ยนชิงก็ยื่นมือไปหยอกล้อเจ้าลิงน้อยเช่นกัน
“พวกเธอรู้จักด้วยหรือ”
เหวินซิ่วฟูยังนึกว่าพวกเธอจะไม่รู้จักสัตว์ชนิดนี้เสียอีก