เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 154 สังหารเสือสุสาน
พวกเหวินซิ่วฟูสามคนรีบตามหัวหน้าหมู่บ้านเหมิงไปถึงบ้านป้าจาง พอผลักบานประตูที่แง้มไว้ออก ภาพตรงหน้าก็ทำให้หัวใจของทุกคนดิ่งวูบลงไปทันที
ปรากฏเชือกป่านเส้นหยาบพาดผ่านขื่อบ้าน ปลายข้างหนึ่งผูกคอจางโกวจื่อ อีกข้างหนึ่งผูกคอป้าจาง ทั้งสองคนในเวลานี้ต่างขาดใจตายไปแล้ว สภาพศพน่าเวทนาเป็นที่สุด ลิ้นยาวแลบจุกปาก สองตาเบิกโพลง เผยให้เห็นความสิ้นหวังอันไร้ขอบเขต
หัวหน้าหมู่บ้านเหมิงหน้าเขียวคล้ำ หันไปถลึงตาใส่ทหารบ้านที่เฝ้าเวรยามพลางกดเสียงต่ำเค้นถาม “พวกเขาผูกคอตายในห้อง ไม่มีเสียงอะไรเลยหรือไง พวกแกไม่ได้ยินเลยเรอะ”
ทหารบ้านถูกถามจนหน้าม้านด้วยความละอายใจ ได้แต่ก้มหน้าสารภาพเรื่องราวเมื่อคืนตามความเป็นจริง
ที่แท้หลังจากจางโกวจื่อถูกฝังเข็มก็ไม่ฟื้นขึ้นมาอีกเลย ภายหลังป้าจางก็กลับเข้าห้องไป ทหารบ้านสองคนนี้รู้สึกสะอิดสะเอียนขยาดกลัวในใจกับสภาพไม่เหมือนคนตอนที่จางโกวจื่อกำเริบขึ้นมาก่อนหน้านี้ จึงไม่กล้าเข้าไปในห้อง