เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 148 หมู่บ้านหยินอวิ๋น
เมื่อออกจากสถานีรถไฟ ทั้งหกคนก็หลบเลี่ยงฝูงชนแล้วเร่งฝีเท้าเดินเท้าอย่างรวดเร็วไปเป็นระยะทางหนึ่ง จนกระทั่งแน่ใจว่าบริเวณโดยรอบเปลี่ยวและปลอดภัยพอ ลู่เหวินติ้งถึงได้นึกขึ้นในใจ นำเอารถออฟโรดแก๊สคันนั้นออกมา
ยังคงเป็นลู่เหวินติ้งที่ขับรถ ส่วนเฉินเจิ้นอาน เหวินซิ่วฟู และคนอื่น ๆ อีกห้าคนนั่งอยู่ที่เบาะหลัง
รถแล่นกระเด้งกระดอนไปข้างหน้าบนถนนคดเคี้ยวเลียบเขา เฉินเจิ้นอานจึงถือโอกาสเอ่ยถึงสถานการณ์ภารกิจ “สถานที่ที่พวกเราจะไปกันคราวนี้ชื่อว่าหมู่บ้านหยินอวิ๋น ก็คือหมู่บ้านที่ถูกสิ่งมีชีวิตลึกลับจู่โจมนั่นแหละ และยังเป็นจุดรวมชุมชนคนแห่งสุดท้ายที่คณะสำรวจวิชาการผ่านไปก่อนจะมุ่งหน้าเข้าสู่ป่าทึบ”
เขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยต่อ “หมู่บ้านนี้เพิ่งจะมีคนค้นพบเมื่อไม่กี่ปีมานี้เอง ก่อนหน้านี้ตัดขาดจากโลกภายนอกมาโดยตลอด ชาวบ้านยังคงใช้ชีวิตค่อนข้างดั้งเดิม