เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 80 คนพิลึกแห่งทุ่งหญ้าอู๋จิ้นจือ
อู๋จิ้นจืออยากจะขายปศุสัตว์ทั้งหมดทิ้งไป ทว่าช่วงเวลานี้ไม่อนุญาตให้ซื้อขายกันอย่างเสรี นับตั้งแต่อาจารย์จากไป เขาก็หอบเงินก้อนใหญ่กลับมายังทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ ซื้อหาปศุสัตว์มาจำนวนหนึ่ง กะว่าจะใช้ชีวิตต้อนสัตว์ไปสักสองสามปี รอให้พวกเหวินซิ่วฟู ซานโกว และหมั่งจื่อโตเป็นผู้ใหญ่ ถึงตอนนั้นค่อยขายปศุสัตว์ฝูงใหญ่นี้ทิ้งเสีย จะไปร่วมมือกันตรวจฮวงจุ้ยก็ดี ไปขุดสุสานก็ช่าง หรือจะค้าขายหมุนเวียนหาเงินอะไรก็ได้ทั้งนั้น
ขอแค่ในมือมีเงิน จะไปที่ไหนก็สุขสำราญได้เหมือนกัน ใครจะไปคาดคิด พอเลี้ยงไปได้แค่ปีเดียว ก็เริ่มใช้นโยบายผูกขาดซื้อขาย พอถึงปี 1958 หลังการเคลื่อนไหวจัดตั้งคอมมูนประชาชน ทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ก็เริ่มใช้ระบบ “กรรมสิทธิ์สามระดับ กองผลิตเป็นฐาน” กล่าวคือปัจจัยการผลิตหลัก เช่น ปศุสัตว์และทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ ต้องตกเป็นกรรมสิทธิ์รวมหมู่ของกองผลิตหรือระดับที่สูงกว่า ชาวทุ่งหญ้ามีฐานะเป็นสมาชิกคอมมูนเข้าร่วมการใช้แรงงาน และแบ่งปันผลผลิตตามแต้มแรงงาน