เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 34 คนสุดยอดอย่างฉันมีสองคน
เหวินซิ่วฟูคลำทางมาถึงด้านหน้าตรง ๆ ของพวกสายลับ หลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ขนาดหนึ่งคนโอบที่ถูกดงไม้พุ่มบดบังไว้ทางด้านหลังเนินดินเหนือศีรษะของหัวหน้าแผนกหลี่ เขาเก็บซังเปียวเข้ามิติ ดึงกล้องส่องทางไกลออกมาส่องดูอย่างละเอียด ฝั่งตรงข้ามที่มีลักษณะบ่งบอกว่าเป็นสายลับเหลือเพียงหัวหน้าคนเดียวแล้ว คาดว่าคงมีปืนจอห์นสัน 1941 แค่กระบอกเดียว ส่วนที่เหลือล้วนเป็นฝูงชนไร้ระเบียบ
พอมองดูแล้วระยะทางค่อนข้างไกล กะคร่าว ๆ ลำบากว่าน่าจะกว่า 500 เมตร ระยะขนาดนี้ปืนไรเฟิลแบบ 56 กึ่งอัตโนมัติสร้างความเสียหายอย่างมีประสิทธิภาพได้ยากแล้ว ที่สำคัญคือมองเห็นไม่ค่อยชัด ถ้าหากเป็นปืน G43 ก็คงจัดการอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย ทั้งปืนไรเฟิลแบบ 56 กึ่งอัตโนมัติและปืนจอห์นสันต่างติดกล้องเล็งไม่ได้ เขาจึงดึงปืนจอห์นสันออกมาจากมิติสองกระบอก เอาปืนไรเฟิลแบบ 56 กึ่งอัตโนมัติกับปืนจอห์นสันกระบอกหนึ่งสะพายไว้บนหลัง แล้วถือปืนจอห์นสันอีกกระบอกคลานไปข้างหน้าประมาณ 100 เมตร