เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 33 เข้าสู่ป่าเขา ช่วงเวลาเก็บเกี่ยว
หัวหน้าแผนกหลี่ “เสี่ยวฟู เธอมีแผนจะตีฝ่าออกไปได้แน่ใจไหม”
เหวินซิ่วฟู “ไม่มีปัญหาครับ หมาป่าข้างนอกนั่นขวางผมไม่อยู่หรอก อีกเดี๋ยวผมจะปีนกลับไปตู้รถไฟเมื่อกี้ พวกคุณยิงปืนอยู่ฝั่งนี้คอยช่วยดึงดูดความสนใจให้ผม ผมจะกระโดดลงจากตู้รถไฟฝั่งโน้น หมาป่าตรงนั้นไม่มีเยอะเท่าฝั่งนี้ จากตู้รถไฟไปถึงชายป่ามีระยะแค่ 3 ถึง 5 เมตร ผมพุ่งฝ่าออกไปได้เร็วมาก พอคนพวกนั้นรู้ตัว ผมก็เข้าป่าไปแล้ว”
“พอเข้าป่าแล้ว ผมจะอ้อมไปด้านข้าง ยิงสังหารคนของพวกมัน คอยดึงรั้งเรี่ยวแรงพวกมันไว้ จากนั้นพวกคุณก็คุ้มกันพวกศาสตราจารย์ตีฝ่าเข้าป่ามา ไม่ต้องเป็นห่วงผม ผมตามหาพวกคุณเจอแน่ พวกสายลับจะต้องไล่ตามพวกคุณ พวกคุณอาจจะต้องยอมเป็นตัวล่อสักหน่อย ผมจะคอยซุ่มยิงอยู่รอบ ๆ แล้วค่อยไปรวมตัวกับพวกคุณ ติดอยู่ปัญหาเดียวก็คือ ป่าเขาแถบนี้ผมไม่คุ้นเคย มีใครพอจะรู้เส้นทางบ้างไหมครับ”