เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 27 รวยเงินก้อนเล็ก
ของที่ต้องซื้อก็ซื้อครบแล้ว เงินก็ใช้ไปเกือบหมด ตอนนี้ก็ถึงเวลาต้องไปหาเงินแล้ว เขาเอาถุงน้ำดีหมีที่ล่ามาคราวนี้ กับถุงน้ำดีหมีที่ได้ตอนเฝ้าไร่ จมูกหมี หัวเข่าหมี ลึงค์พยัคฆ์ ยังมีโสมห้าสิบปีที่ขอมาจากเสี่ยวเฉ่า อีกทั้งชะมดเชียงที่ควักออกมาจากถุงหอมของกวางชะมดตัวนั้นในมิติ ถืออ่างใบใหญ่ที่ใส่เลือดเสือและคลุมผ้าไว้ เดินเข้าไปในร้านยาของรัฐ
“ผมอยากถามหน่อย ที่นี่รับซื้อสมุนไพรไหม” แต่พอพูดจบ ผู้ช่วยร้านยาหนุ่มคนหนึ่งก็ตะโกนดุใส่ทันที
“แกถืออะไรมาวะ กลิ่นคาวเลือดแรงขนาดนี้ ไป ๆ ๆ ออกไป พวกเราไม่รับของแบบนี้”
ได้ยินผู้ช่วยร้านยาพูดแบบนั้น กับท่าทีแบบนี้ เขาก็ถืออ่างไว้คิดจะเดินออกไป ไม่ได้ก็ไปขายร้านอื่น หรือไปขายที่เมืองอื่นก็ได้ ยังไงระหว่างทางก็ต้องผ่านเมืองใหญ่หลายเมือง ไม่คิดว่าผู้ช่วยร้านยาหนุ่มจะยังปากไม่ดีพึมพำว่า “แต่งตัวสกปรกโสโครกอย่างกับขอทาน ของอะไรก็ไม่รู้ ถืออ่างเลือดหมูมา กลิ่นแรงขนาดนี้ คลื่นไส้จะตาย”