ตอนที่ 20 ได้ม้าดี ในที่สุดก็ออกเดินทาง

ตอนที่ 20 ได้ม้าดี ในที่สุดก็ออกเดินทาง

ผมมาที่ลานเลี้ยงม้าทหารของกองทัพเกษตรบุกเบิกพร้อมกับต้าเหลียงจื่อ เมื่อพบผู้ดูแลและบอกจุดประสงค์ว่าอยากขอดูม้าตัวที่ไม่ยอมทำงานแต่กินจุเป็นบ้าตัวนั้น บนใบหน้าของผู้ดูแลก็เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม ม้าตัวนี้ค้างเติ่งอยู่ในมือมานานมากแล้ว หัวหน้าก่นด่าไปตั้งหลายรอบ

“ม้าอยู่ในเพิงโน่น ฉันจะให้คนไปตามพนักงานจัดซื้อมาเดี๋ยวนี้ พวกนายดูม้าไปพลาง ๆ ก่อนนะ”

หลายคนเดินมาถึงคอกม้า มองปราดเดียวก็เห็นม้าดำตัวใหญ่ยืนอยู่กลางเพิง มันสูงกว่าม้าตัวข้าง ๆ ช่วงใหญ่ ลำตัวก็ยาวกว่าม้าตัวอื่นไม่น้อย ทว่ากล้ามเนื้อกำยำเกินไป มองดูแล้วเหมือนพวกที่ไว้ใช้แรงงาน ไม่เหมือนม้าที่จะวิ่งได้เร็ว แต่ถึงจะวิ่งช้าแค่ไหนก็เร็วกว่ารถม้าแน่นอน ตัวเองไม่ได้ต้องการให้มันไปแข่งม้าอะไร ขอแค่แบกตนวิ่งไปได้ก็พอ กล้ามเนื้อที่กำยำขนาดนี้ ความอดทนน่าจะเหนือกว่าม้าแข่งธรรมดาทั่วไป

เหวินซิ่วฟู “จูงออกมาดูหน่อยได้ไหมครับ”