เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 18 แผนการเปลี่ยน
ลุงหนิวพาสมาชิกคอมมูนขนหมีกลับกองผลิต ส่วนตนเองกับหมั่งจื่อกลับกระท่อมพักแรม ปืนไรเฟิลแบบ 81 ถูกหมั่งจื่อตามหากลับมาแล้ว พินิจดูแล้วไม่มีความเสียหายอันใด จึงวางไว้ข้างขาอย่างไม่ใส่ใจ ก่อกองไฟขึ้นมา นำแป้งข้าวโพดนึ่งแผ่นกับหมั่นโถวข้าวโพดเสียบด้วยกิ่งไม้ ปักไว้ข้างกองไฟเพื่อย่าง ปากพลางย่างมือพลางบรรจุกระสุนเข้าปืนพกจนเต็มใหม่อีกครั้ง
หมั่งจื่อ “พี่ใหญ่ เมื่อกี้ล้มลงไปแบบนั้นไม่เป็นอะไรใช่ไหม ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า”
“ไม่เป็นไร หายเจ็บตั้งนานแล้ว ร่างกายของฉันตอนนี้แข็งแกร่งกว่านายเสียอีก” ไม่นานก่อนหน้านี้ทั้งสองเคยลองงัดข้อและมวยปล้ำ วัดกันด้วยพละกำลังล้วน ๆ หมั่งจื่อก็ไม่ใช่คู่มือของตนเองอีกต่อไปแล้ว อาจเป็นเพราะผลประโยชน์จากการเกิดใหม่ หรือไม่ก็เป็นอานุภาพของเจดีย์เจ็ดภพขุนเขาธาราที่ทำให้กายาของตนแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าแม้ตนเองจะร่างใหญ่กำยำผึ่งผาย แต่ก็ไม่ได้มีรูปร่างหนาบึกบึนจนเกินไปเหมือนกับหมั่งจื่อ
หมั่งจื่อ “แบบนั้นก็ดีแล้ว ตอนพี่ถูกกระแทกกระเด็นออกไปตกใจแทบแย่ กลัวจริง ๆ ว่าพี่จะบาดเจ็บ”