ตอนที่ 9 โน้มน้าวหมั่งจื่อ ซ่อมแซมบ้าน

ตอนที่ 9 โน้มน้าวหมั่งจื่อ ซ่อมแซมบ้าน

หมั่งจื่อเม้มริมฝีปากแน่น ไม่พูดไม่จาแม้แต่คำเดียว ทว่าปืนในมือกลับกระชับไว้แน่น ป้าหนิวอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่ได้อ้าปาก ลูกชายโตแล้ว ให้ลูกตัดสินใจเองเถอะ ถึงเวลาที่ลูกชายต้องก้าวขึ้นมาเป็นเสาหลักของบ้านแล้ว

หลังจากเงียบไปครู่ใหญ่ หมั่งจื่อก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำมองดูเหวินซิ่วฟูกับเอ้อร์ไหว เขาไม่ได้พูดอะไร แต่หันหลังเอาปืนไปแขวนไว้บนตะปูตรงผนังข้างเตียงเตา เหวินซิ่วฟูกับเอ้อร์ไหวสบตากัน ในที่สุดก็โน้มน้าวหมั่งจื่อได้สำเร็จเสียที

“หมั่งจื่อ ปืนกระบอกนี้ตอนยึดมาได้กระสุนก็ยิงหมดเกลี้ยงแล้ว เดี๋ยวพวกเราช่วยนายซ่อมบ้าน คนเยอะช่วยกันทำก็เสร็จเร็ว พรุ่งนี้พวกเราค่อยเข้าตัวเมืองอำเภอไปซื้อกระสุนด้วยกัน” (ของในมิติล้วนเป็นลูกซองปลอกพลาสติกที่ซื้อมาจากยุคปัจจุบัน ยุคสมัยนี้ไม่มีกระสุนแบบนั้น เอาออกมาไม่ได้ ลูกปืนล่าสัตว์ในตอนนี้ล้วนเป็นลูกปืนปลอกทองแดงที่บรรจุกระสุนซ้ำได้กับลูกปืนปลอกกระดาษแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง)