ตอนที่ 8 หมั่งจื่อ

ตอนที่ 8 หมั่งจื่อ

ตื่นเช้าขึ้นมา ซานโกวก็ทำโจ๊กเนื้อเสร็จพอดี เป็นโจ๊กที่ต้มด้วยข้าวฟ่างกับเนื้อแห้ง รสชาติพอใช้ได้อยู่ เพียงแต่ข้าวฟ่างค่อนข้างสากระคายคอ ส่วนข้าวสารนั้นไม่ได้กินมานานมากแล้ว ตอนนี้เสบียงอาหารขาดแคลน ธัญพืชขัดสีถูกจัดสรรส่งเข้าเมืองไปจนหมด รอให้ฤดูเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงปีนี้ผ่านพ้นไปก่อนจะต้องหาทางกักตุนข้าวและแป้งไว้ให้มากหน่อย ไม่อย่างนั้นปีหน้ากับปีถัดไปจะยิ่งหายากขึ้นไปอีก ปีหน้าจะเกิดภัยแล้งจนพืชผลไม่ออก แม้แต่ธัญพืชหยาบก็ยังหาซื้อไม่ได้

เขาปลุกเอ้อร์ไหวให้ลุกขึ้นมาล้างหน้าล้างตา ทั้งสองคนช่วยซานโกวยกกับข้าวขึ้นโต๊ะ มีโจ๊กข้าวฟ่างใส่เนื้อ แป้งข้าวโพดนึ่งแผ่นที่เหลือจากเมื่อวาน และยังมีผักดองเค็ม จากนั้นให้ซานโกวไปเรียกปู่หวงกับท่านนักพรตเฒ่ามากินข้าว ปกติแล้วจะเป็นเหวินซิ่วฟูหรือไม่ก็ซานโกวที่เป็นคนทำกับข้าว ชายชราทั้งสองคนรอกินอย่างเดียว

ปู่หวงเอ่ยขึ้นว่า “อีกไม่กี่วันก็ต้องไปเฝ้าไร่แล้ว ช่วงนี้ก็อย่าเข้าไปในป่าลึกเลย พักผ่อนให้ดี เฝ้าไร่ต้องทนลำบากตั้ง 20 วันเกือบเดือนเชียวนะ”