บทที่ 173

บทที่ 173

ความฝันเช่นนี้เกิดขึ้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ

แถมยังเป็นความฝันที่ต่อเนื่องกันอีกด้วย

ตัวเขาในความฝันไม่อาจควบคุมความดุร้ายของการจำแลงมังกรได้ แต่กลับไม่กล้าเชื่อใจผู้ใดเลยสักคน เขาทนอดกลั้นจนถึงวันที่ยี่สิบ แล้วแอบหลบซ่อนตัวเข้าไปในภูเขาแห้งแล้งลูกหนึ่งภายในสำนัก

ดั่งเช่นสัตว์เดรัจฉานที่ต้อยต่ำและอ่อนแอ ดิ้นรนมีชีวิตรอดอยู่ตามลำพัง

"โฮสต์จ๋า รีบตื่นขึ้นมาดื่มไขกระดูกวิญญาณเร็วเข้า!"

เสียงของเจี่ยซีถงดังขึ้นข้างหูปลุกซางเยี่ยนถิงที่กำลังหลับใหลให้ตื่นขึ้น