บทที่ 172

บทที่ 172

ทุกครั้งที่เจี่ยซีถงเตรียมไขกระดูกวิญญาณให้ซางเยี่ยนถิง เขาไม่มีทางดื่มจนหมดเป็นอันขาด

เจี่ยซีถงเองก็ไม่เกรงใจเช่นกัน

นางอุ้มกระติกน้ำขึ้นมาดื่มอึก ๆ สองอึก จากนั้นก็ส่งคืนให้ซางเยี่ยนถิง ส่วนที่เหลือให้เขาจัดการต่อจนเกลี้ยง

นับจากการจำแลงมังกรเสร็จสิ้น ยังเหลือเวลาอีกยี่สิบแปดวัน

เจี่ยซีถงทำป้ายนับถอยหลังขึ้นมาเป็นพิเศษ เพื่อให้ซางเยี่ยนถิงที่มักจะหลับใหลยาวนานรับรู้เวลาได้อย่างชัดเจน

"เจ้าเป็นผู้พิทักษ์ทางให้ข้าอย่างนั้นหรือ"

ซางเยี่ยนถิงมองแรคคูนน้อยที่กำลังวุ่นวายอยู่ข้างกาย นึกถึงความฝันแบบนั้นขึ้นมาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

ถามจบแล้วก็รู้สึกขบขันขึ้นมาเล็กน้อย

ก็แค่ความฝันตื่นหนึ่ง เหตุใดเขาถึงได้เก็บเอามาใส่ใจจริงจังได้